مسجد ، نه فقط در زمان ما و نه فقط در کشور عزیز اسلامی ما ، بلکه در نقاط مختلف عالم و در طول تاریخ ، منشا آثار بزرگ و نهضتها و حرکات اسلامی بزرگی شده است . قیام مردم کشورهای شمال آفریقا که مسلمان هستند – مثل کشور الجزایر و دیگر کشورهایی که سالها در زیر سلطه‌ی نظامی استعمار فرانسویها بودند – از مساجد شروع شد ، که به پیروزی هم رسید و کشورها استقلال پیدا کردند . انقلاب در این کشورها هم ، آن روزی رو به شکست رفت و دوباره ملتها استقلال خودشان را از دست دادند که رابطه‌ی خود را با مساجد و با دین و ایمان مساجد قطع کردند .

در صدر اسلام هم ، در زمان نبی مکرم اسلام ( صلی ا… علیه و آله و سلم ) و همچنین در زمان حکومت با برکت امیرالمومنین ( علیه الصلاه و السلام ) ، مسجد مرکز همه‌ی تصمیم گیریهای مهم و کارهای بزرگ بود. نمی‌خواهیم از لحاظ وضع زمان ، مسجد امروز را به مسجد کوفه‌ی زمان امیرالمومنین تشبیه کنیم ؛ زیرا اقتضاهای هر زمان متفاوت است. به طور کلی مسجد به عنوان یک پایگاه دین، عبودیت . معرفت ، می‌تواند برای جوامع اسلامی منشا و سر آغاز حرکت بزرگ و برکات ماندگار باشد .

یکی از علل پیروزی این انقلاب مبارک در ایران اسلامی – و یا لااقل سهولت این پیروزی – این بود که مردم به مساجد اقبال پیدا کردند؛ جوانها مساجد را پر کردند و علمای اعلام، مساجد را به عنوان مرکزی برای تعلیم ، تربیت، روشنگری افکار و اذهان ، مورد استفاده قرار دارند و مسجد ، مرکزی برای حرکت ، آگاهی، نهضت و افشای اسرار زمانداران فاسد و خودفروخته‌ی رژیم طاغوت شد . در دوره‌ی مشروطیت هم همین طور بوده است ؛ در دوره‌ی ملی شدن صنعت نفت هم تا حدودی همین طور بود ؛ در زمان انقلاب هم که این مساله ، به حد اعلا رسید .

ملت ایران باید مساجد را مغتنم بشمارند؛ پایگاه معرفت و روشن بینی و روشنگری و استقامت ملی به حساب بیاورند . اگر کسی خیال کند که در مسجد ، فقط چند رکعت نماز می‌خوانند و بیرون می‌آیند و این چه تاثیری دارد ، خطا است .  

برچسب ها: مسجد مرکز سیاست اسلام است،
داغ کن:

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 9 بهمن 1390 توسط حجت الاسلام والمسلمین محمد حسین زاده

نظرات ()